พี่แพทป่วยหนัก

พี่แพทป่วยหนัก 
ขณะนี้ก็ผ่านไป 1 อาทิตย์แล้ว ที่ผมอยู่กับพี่แพท 2 ต่อ 2 แม้กระนั้นก็ไม่มีสถานะการณ์อะไรเกิดขึ้น อาจเกิดจากความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในหัว อีกหัวใจก็กลัวว่าพี่แพทเค้าจะโกรธผม ผมไม่ต้องการให้ความสัมผัสพวกเราจำต้องห่างหายไป
วันนี้ก็เป็นวันศุกร์ที่ธรรมดาเหมือนเช่นเคย ตื่นตอนเช้ามา(ฝันก็เหมือนปกติ) ก็เตรียมความพร้อมเพื่อที่จะไปเรียนกันทั้งสอง “พี่แพทเพราะเหตุไรมองหน้าซีดๆหละคับ” “เมื่อคืนนี้อ่านหนังสือดึกดื่นมั้ง สักครู่ก็ดีแล้วขึ้นล่ะ” “รับประทานข้าวแล้วอย่าลืมทานยานะคับ” “จ๊ะ วินไปเรียนเหอะ ไม่จำเป็นต้องห่วงพี่หรอก” “ขอรับ ถ้าหากมีอะไร ก็โทรบอกวินนะ” ผมไปสถานศึกษาและความไม่ค่อยสบายใจกับลักษณะของพี่แพท…พี่เค้าจะไปเรียนไหวมั้ยนะ…….พี่เค้าจะลืมรับประทานยาประกาศนะ…… ผมคิดแบบงี้ไปทั้งวัน เรียนไม่ค่อยเข้าใจ เพราะเหตุว่าหัวใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว “เฮ้ย ไอวิน เป็นไรวะ ใจลอยเหม่อลอยไปไหนแล้ว”ไอบอสมันถาม “อ่อ ไม่มีไร ช่างเถอะเหอะ” “เหม่อลอยไปพบสาวที่ใดวะ 555+” ……….
วันนี้ผมเลิกเรียนตั้งแต่บ่าย 2 เพราะเหตุว่าที่สถานศึกษามีการตระเตรียมจัดแจงงานครบ 70 ปีในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ ผมเลยรีบกลับไปอยู่บ้านเพื่อจะได้ไปดูแลพี่แพท ก่อนกลับก็ไม่ลืมเลือนที่จะซื้อโจ๊กเข้าไปด้วย พอเพียงไปถึงบ้านได้ซักพักพี่แพทก็โทรศัพท์เข้ามา “ยังไงคับพี่แพท ดียิ่งขึ้นรึยัง” ผมทักไปตามประสา แม้กระนั้นเสียงที่ตอบกลับมาไม่ใช่เสียงพี่แพท แม้กระนั้นเป็นเสียงเพศหญิงผู้อื่น “ดีจ๊ะน้องวิน นี่พี่ริน เพื่อนฝูงพี่แพทนะ” “อ๋อ คับๆพี่ริน แล้วพี่แพทละคับ” “เอ่อ….พี่แพทเค้าป่วยหนักหนะ ขณะนี้ยังนอนซมอยู่ที่มหาลัยอยู่เลย พี่เลยโทรมาบอกให้วินมารับพี่เค้าหน่อย” “ได้คับๆสักครู่วินไปรับเองคับ” … พอเพียงวางหู ผมก็รีบคว้าเสื้อคลุมไป และก็ไปเวลาที่สวมชุดผู้เรียนอยู่ ผมรีบโบกแทกซี่หน้าปากซอย แล้วตรงไปที่มหาวิทยาลัยของพี่แพท พอเพียงไปถึงผมก็โทรศัพท์เข้าโทรศัพท์ของพี่แพท “พี่รินคับ ขณะนี้พี่แพทอยู่ที่ใดคับ” “อยู่ที่หน้าอาคารนิเทศจ๊ะ พี่เค้ามารอวินอยู่ พวกพี่ก็รออยู่เป็นเพื่อนพี่แพทเค้าด้วย ไม่จำเป็นต้องห่วง” พี่รินรีบตอบมาคงจะทราบว่าผมห่วงพี่แพทมากมาย ผมเดินไปซักพักก็มีคนมาทักผม “น้องวินรึประกาศค่ะ” “อ่อๆใช่ครีบ ใช่พี่รินรึประกาศคับ” “จ๊ะ” พี่รินเรียนอยู่แผนกเดียวกับพี่แพท ต่างกับพี่แพทพอเหมาะพอควร พี่แพทจะออกแนวสวยแบบใสๆคิ๊กคุๆแม้กระนั้นพี่รินนับว่าเป็นสาวเปรี้ยวคนนึงเลย ใบหน้างามคมเซกซี่บาดใจ รูปร่างมองเห็นได้อย่างเห็นได้ชัด เนื่องมาจากพี่เค้าสวมชุดรัดมากมายกระทั่งแถบจะล้นออกมา ด้วยรูปร่าง 36-24-35 ไม่แปลกเลยที่จะมีชายหนุ่มๆที่มหาลัยเวลาเดินผ่านมาจำต้องหันมามองดูกันคอเคล็ดลับทุกราย “พี่รินคับ พี่แพทอยู่ไหนหรอคับ” “ทางนี่จ๊ะตามพี่มา” แม้กระนั้นพอเพียงพี่รินก้าวนำเอาไปซัก 1 ก้าว ก็เดินไปเหยียบแอ่งน้ำแล้วลื่นหงายท้องมา ผมรีบเค้าไปประคองตัวพี่เค้า ตัวพี่เค้าเอนมาอิงทรวงอกผม สั้นมือเจ้ากรรมผมข้างหนึ่งคว้าเอวพี่รินไว้ แม้กระนั้นอีกข้างดันไปโดนข้างๆของทรวงอกพี่เค้าเต็มๆใหญ่เต็มมือมากมาย ขนาดเพียงแค่ด้านข้างนะเนี้ย “ขออภัยคับพี่ริน” “ช่างเถอะจ๊ะ พี่เงอะงะเอง แม้กระนั้นอกพวกเรากว้างดีนะ มีผู้หญิงไปซบรึยังละ” “ยังหรอกคับ ไม่มีผู้ใดต้องการซบมั้งคับ” “จริงอะ ใบหน้าประเทศเกาหลีอย่างพวกเราไม่มีเลยหรอ ถ้าอย่างนั้นสักครู่พี่ว่างจากเรียนสักครู่พี่แวะไปซบนะ อิอิ” พวกเราเดินไป คุยเล่นกันไป ซักพักก็เจอพี่แพท พี่แพทหน้าซีดมากกว่าเมื่อเช้า มีเพื่อนฝูงๆรอนั่งพัด เอายาดมให้ เพื่อนฝูงพี่แพทแต่ละคนจำต้องสารภาพเลยว่าระดับดาวมหาลัยได้เลย ทุกคนขาว เซกซี่ มองเห็นแล้วใจสั่นทุกคนเลย ไม่แปลกที่พี่แพทเล่าบ่อยๆว่าอยู่มหาลัยไม่ต้องทำไรเลย คงจะมีชายหนุ่มๆเข้ามาให้การรับใช้บ่อยๆ พี่แพทมองเป็นผู้ที่เป็นระเบียบเรียบร้อย รวมทั้งเป็นผู้ที่สวยที่สุดในสายตาผม “พี่แพท เป็นยังไงบ้างคับ” “พี่ช่างเถอะหรอก วินไม่น่าตรากตรำเลย ยัยน้ำก็ไม่น่ายุ่งเลย” พี่กล่าว หันไปมองหน้าพี่ที่กำลังพัดให้อยู่ทางด้านซ้าย ทำหน้าแบบงอนๆพี่น้ำมีลักษณะเหมือนพี่แพท ออกแนวเป็นระเบียบเรียบร้อย แม้กระนั้นก็แอบซ้อนเปรี้ยวถูกใจเล่นหูเล่นตาตลอด ส่วนรูปร่างบางครั้งอาจจะเล็กมากยิ่งกว่าพี่รินหน่อยนึง“แหม๋ ก็มึงเป็นเพื่อนพวกเรานะ จะไม่ให้ยุ่งได้ยังไงละจริงมั้ยยัยนุ่น” พี่น้ำหันไปทางผู้ที่ถือยาดมไว้อยู่ พี่นุ่นลักษณะราวกับพี่รินมากมาย ใบหน้างาม หน้าหมวยๆแบบชาวจีน รูปร่างน่าน่าชื่นชมมากมาย “ก็เป็นใจความสำคัญหนึ่งนะ แม้กระนั้นหัวข้อสำคัญ พวกเราต้องการพบตัวจริงน้องวินของพี่แพทตะหาก อิอิ” ผมยืนเขินต่อหน้าต่อตาพี่ๆอีกทั้ง 4 คน “แหม๋ๆไม่ต้องเขินหรอกวิน ดูซิหน้าแดงแล้ว” พี่น้ำล้อเลียนผม “คับ เอ่อ ถ้าอย่างนั้นผมขอพาพี่แพทกลับไปอยู่บ้านก่อนนะคับ” “จ๊ะๆถ้าอย่างนั้นสักครู่เราแวะไปเยี่ยมแกนะแพท จะได้ไปเยี่ยมน้องวินด้วย อิอิ” พวกพี่ๆอีกทั้ง 3 เล่นหูเล่นตาใส่ผม ผมยิ้มเขินๆก็จัดเตรียมถือกระเป๋า หนังสือ ของพี่แพทและก็รอประคองพี่แพทไปด้วย………พอเพียงอีกทั้งแพทรวมทั้งวินเดินไป ริน น้ำ นุ่น ก็คุยกัน “นี่ตาวินน้องยัยแพทโคตรหล่อเลย”น้ำกล่าวขึ้นมา “ไม่ใช่แค่ใบหน้านะ หุ่นดีอีกตะหาก กล้ามทรวงอก สิกข์แพค นี่เป็นลูกๆเลย”รินกล่าวแล้วก้อเล่าสถานะการณ์ที่ตนเองพบมา “น้องเค้ายังไม่มีแฟนหรอ”นุ่นถามแทรกขึ้นมา “อะไรยัยนุ่น น้องวินชั้นจองแล้วนะ”รินรีบขัด “แหมๆของตนก็มีมากแล้วนิ แบ่งเพื่อนฝูงบ้างสิ”พี่นุ่นแหว่ใส่ “เอาน่าๆหัวข้อนั้นคงจะผ่านยัยแพทก่อนหละ ขานั้นเค้าหวงน้องคนนี่มากมายๆ” “ใช่ไม่รู้เรื่องหวงไว้รับประทานเองรึประกาศ 555+”…………………
พอเพียงถึงหน้ามหาลัยผมก็โบกแทกซี่ แล้วพาพี่แพทกลับไปอยู่บ้าน พวกเรา 2 คนนั่งเบาะหลังพี่แพทง่วงหงาวหาวนอนเลยเอาหัวนอนอิงเบาะ คอเสื้อก็ห้อยลงมา มองเห็นเนินอกขาวเนียนของพี่แพท ผมมองเห็นไอผู้ขับแทกซี่มันจ้องมองพี่แพทผ่านกระหน้าไม่กระพิบเลย ผมมองเห็นอย่างนั้นเลยเอาพี่แพทมาซบไหลผม แล้วก้อเอาเสื้อคลุมที่ตระเตรียมมาคลุมให้พี่แพท พร้อมด้วยกอดปกปิดพี่แพทจากการล่วงเกินทางสายตาของผู้ขับ พอเพียงมันมองเห็นแบบงั้นมันเลยกล่าวขึ้นมา “คนไหนวะไอน้อง หุ่นนี่น่าฟัดชิบหาย” “แฟนผม และก็ระวังคำกล่าวด้วย” “โธ่ไอน้อง มองก๊ทราบว่าน้องเพียงแค่หลอกเพศหญิงมาฟันเฉยๆถ้าหากเบื่อเมื่อไร บอกพี่นะ พี่โคตรถูกใจแนวใสๆแบบงี้เลย” “รูดซิปปาก!! ตุๆบ!” ผมเหวี่ยงกำปั้นเข้าปากไอผู้ขับแทกซี่ในทันที มันหยุดรถยนต์ พี่แพทสะดุ้งอ้าปากจะถามผมว่ากำเนิดไรขึ้น “ไว้ค่อยคุยพี่แพท ถึงแล้ว” ผมพาพี่แพทลงรถ แล้วโยนเงินไป ให้มัน 1000 “นี่ค่าทำแผลของเอ็ง แม้กระนั้นถ้าหากเอ็งยังปากเสียอีก เมิงได้ค่าฌาปนกิจเอ็งแน่” มันรีบขับขี่รถออกไป ผมขุ่นเคืองที่มันกล่าวแบบนั้น “มีอะไรวิน” “ไม่มีไรคับเพียงแค่อบรมสั่งสอนมันนิดนึง ดินอีกนิดนะคับ สักครู่ก็ถึงที่บ้านแล้ว” ผมพาพี่แพทมาถึงบ้าน รีบจัดเตรียมข้าว กับยาให้พี่แพททาน พาพี่แพททานเสร็จผมก็พาพี่ขึ้นไปพักที่ห้อง “วินพี่คงจะอาบน้ำไม่ไหว เอามผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้พี่หน่อยสิ” “แม้กระนั้นพี่แพทคับ…” “เพราะเหตุไรเกลียดพี่หรอ”พี่แพททำหน้าเง้าหน้างอนๆใส่ผม “ก็ได้คับ รอคอยกแปบนึงนะคับ” ผมเดินไปถือผ้า หัวใจเต็นแรง นี่ผมจะได้ถูผ้าให้พี่แพทหรือนี่ พี่เค้าจะยอมถูตรงไหนบ้างนะ……….ไอเวร พี่เค้าป่วยหนักอยู่นะ…ด้านดีกับด้านต่ำช้าผมทะเลาะกันอย่างเพ้อคลั่งในหัวผม ผมเดินเข้ามาในห้อง พี่แพทนอนอิงหมอนอยู่บนเตียง ผมไปนั่งด้านข้างพี่แพท เริ่มเช็ดหน้าถูคอ ถูแขนขาให้พี่แพท “ผมถูให้พี่ได้เพียงเท่านี้นะคับ ที่เหลือพี่ถูเองนะ” “นี่วินเกลียดพี่จริงๆด้วย” “ไม่ใช่นะคับ แม้กระนั้นวิน…..” “อย่างนั้นก็ถูให้พี่สิ” พี่แพทกล่าวจบก็ปลดกระดุมเสื้อตนเอง เปิดเผยให้มองเห็นเสื้อชั้นในตัวจ้อยสีชมพูอ่อนๆเนินอกขาวเนียนล้นออกมาข้างบน ผมใจเต้นอย่างบอกผิด “ถูสิจ๊ะวิน พี่ป่วยหนักอยู่ ไม่ต้องคิดมากหรอก” ผมเริ่มถูที่ท้องพี่แพท มือสั่นระริกเลย ผมเบาๆถูเนินอกพี่เค้า หัวใจนึงก็อยากที่จะให้พี่แพทบอกให้ถูเพียงเท่านี้ อีกหัวใจก็อยากที่จะให้พี่เค้าบอกให้ล่วงไปถูให้หมด ผมช้อนตัวพี่แพทขึ้น ตัวพี่แพทเล็กไปเลยเมื่อเทียบกับกับอ้อมกอดผม ผมถูข้างหลังให้พี่แพท พี่แพทไม่กล่าวอะไร ผมหยุดไปพักนึง “แล้วไม่ถูด้านล่างให้พี่หรอ” พี่แพทปลดตาขอกระโปรงแล้วเลื่อนมันลงตำไป แล้วพี่แพทก็ประสานมือผมลงไปถูรอบๆต้นขาพี่แพท “ถูให้พี่สิ” พี่แพทยิ้มกริ่มมาให้ ผมเริ่มถูต้นขาขาวเนียนของพี่แพท พี่แพททำหน้าเหยเกตาม ผมถูไปถึงแก้มตูดพี่แพทแล้วเลื่อนมาถูที่ข้างหน้า ผมถูในขณะที่ยังมิได้ถอดกางเกงพี่แพท ผมจ้องมองตรงหว่างขาพี่แพทไม่กระพิบ ผ้าถูวนๆตรงที่มองเห็นขนบางๆแล้วเลื่อนลงมา ผม กดไปๆมาๆเบาๆกระทั่งพี่แพทครวญคร่ำออกมา “ซีดเผือดดดด พี่เสียวจังเลยวิน คล้อยตามออ” ขณะนี้จิตใจผมกระเจิงหมดแล้ว ผมจับพี่แพทนอนลง เลื่อหน้าไปพบหน้าพี่แพท พี่แพทยิ้มสวยให้ผม ผมเลยเบาๆเอาปากไปเกาะติดปากพี่แพท พี่แพทอ้าปากรออยู่แล้ว แล้วลิ้นพี่แพทก็เริ่มดำเนินงาน ความเข้ามาในปากผม ผมมีปฏิกิริยาสนองตอบอย่างทันทีทันควัน พวกเราแลกเปลี่ยนลิ้นกันอย่างแผ่วเบา แม้กระนั้นก็เสียวเป็นที่สุด มือผมค่อยคลำแขนพี่ ลงไปที่ทรวงอก มือกำลังจะเจอกับเนินอันอ้วนอูม ………. กริ๊งๆๆๆๆ………ผมสะดุ้ง ผละตัวออกมาจากพี่แพท ผมรรีบยืนขึ้น “พี่แพท นอนพักมากนะคับ วินไม่กวนแล้ว” กล่าวจบก็รีบลงไปรับโทรศัพท์ สติเตลิดหมดแล้ว
ผมมองดูนาฬิกา เที่ยงคืนแล้วหรือนี่ ผมมัวแต่นั่งทำการบ้านอยู่ด้านล่าง ที่แท้อุตสาหะที่จะหาอะไรทำ จะได้ไม่ฟุ่งซ่าน ผมปิดหนังสือแล้วเดินจะขึ้นไปนอน เลยคิดขึ้นมา พี่แพทจะหลับรึยัง ผมเลยแวะไปดูพี่แพทก่อน พอเพียงเข้าไปผมก็ได้ยินพี่แพทร้องเบาๆ“หนาวๆๆหนาวจัง” พี่แพทหน้าซีดหน้าซีดกว่าช่วงเวลาเย็น ผมสะดุ้ง รีบเดินเข้าไปหาพี่แพท สัมผัสหน้าผากพี่แพท ตัวร้อนจัง จะทำอย่างไรดี พอเพียงผมสัมผัสหน้าผากพี่แพท พี่แพทก็ผวาเข้ามากอดผม “หนาววว” ผมกอดกลับ ในใจไม่รู้เรื่องจะเอาไงดี มือพี่แพทล้วงเข้าไปกอดในตัวผม “อุ่นจัง” ผมเลยนึกถึงการดูแลและรักษาอาการตัวร้อน โดยการถ่ายไออุ่นโดยการสัมผัสตัวกัน แม้กระนั้นอีกหัวใจก็กลัวพี่แพทว่า …แม้กระนั้นขณะนี้พี่แพทไม่รู้ตัวนิ ถ้าหากพี่เค้าเป็นไรมากยิ่งกว่านี้ละก็………. ผมก็เลยตกลงใจเป็นไงเป็นกัน ผมเริ่มถอดเสื้อถอดผ้าตนเองออก และก็จัดแจงถอดเสื้อถอดผ้าพี่แพทต่อโดยไม่เปิดไป ถอดเสร็จก็รีบคลุมผ้าให้พี่แพท กับผม ขณะนี้พวกเรานอนตะแคงเข้าพบกัน พี่แพทซุกหน้ามาที่คอผม กอดผมแน่น ทรวงอกพวกเรา 2 คนแทรกกันในผ้าสำหรับห่ม แขน2 ข้างพวกเราสวมกอดกันแน่น ผมนอนกอดพี่แพทนิ่งคงที่ แม้กระนั้นบางสิ่งมันไม่นิ่งเลย ไอน้องชายของผมขณะนี้มันเริ่มขยายตัวแล้ว ผมพยามข่มใจตนเองไม่ให้คิดอย่างนั้น แม้กระนั้นยิ่งพี่แพทบดแทรกร่างกายตนเองแทรกเข้าพบผม โหนกพี่แพทก็แทรกน้องผมเช่นเดียวกัน จนกระทั่งตอนนี้มันขยายตัวเต็มกำลังแล้วหลุดไปตรงหว่างขาพี่แพทแล้ว ผมจะคัดแยกออกมา แม้กระนั้นขาพี่แพทกลับคีบน้องผมแน่นผมขยับมิได้ ขณะนี้เกร็งไปทักตัวด้วยความเสียว ผมไม่กล้าทำอะไร กลัวพี่แพทตื่น แล้วพี่แพทก็ขยับเขยื้อนตัว ไม่รู้เรื่องว่าพี่แพทรู้ตัวรึประกาศ เพราขณะนี้หัวน้องผมมันไปจ่อตรงทางเข้าของพี่แพทแล้ว ผมรู้สึกเฉอะแฉะๆตรงปลายน้องผม ผมมีความคิดว่ามันคงจะเป็นน้ำอยากจัดผมเอง แม้กระนั้นขณะนี้ หอยพี่แพทมันมิได้จ่อที่ปลายน้องผมสิ่งเดียว มันเริ่มมีการตอดน้องผมตรงส่วนปลาย ผมเสียวกระทั่งบอกผิด แม้กระนั้นจำต้องกลั้นเสียงครางเอาไว้ในคอ เพราะเหตุว่ากลัวพี่แพทตื่น ปลายน้องผมมันก็ไปสัมผัสโดนเม็ดติ่งของพี่แพทที่ขณะนี้แข็งเป็นไตดังจุกนมของพี่แพทที่กำลังบทแทรกกับทรวงอกผม “อ่าๆๆๆๆ” พี่แพทครวญคร่ำออกมาไม่เป็นคำศัพท์ หอยพี่แพทยังตอดน้องผมโดยตลอด กระทั่งท้ายที่สุดพี่แพทขยับเขยื้อนตัว แล้วตอนหัวน้องผมก็หลุดเข้าไปอยู่ในหอยของพี่แพท มันเข้าได้เท่านั้นเพราะเหตุว่าถ้ำของพี่แพทยังปิดสนิท ไม่เคยมีคนไหนเจาะผ่านเข้าไป “คล้อยตามอออ”ผมครวญคร่ำในคอ หอยพี่แพทตอดราวกับ”หีที่หิวควยมานาน” “อ่าๆๆๆๆ” “อืมมมมมม” “ซีดเผือดดดดดด” “โอววววววว” พวกเราสองคนเปลี่ยนกันครวญคร่ำ ผมไม่รู้เรื่องว่าพี่แพทติ่นอยู่รึประกาศ แม้กระนั้นผมไม่สนใจแล้ว ที่ทราบขณะนี้เป็นความเสียวแบบงี้เป็นครั้งแรกในชีวิต แล้วไปนานน้ำผมก็แตก ผมรีบถอนน้องผมออกมาจากหอยพี่แพท น้ำพุ่งออกมาบนท้องเรียบเนียนของพี่แพท ออกมากกว่าคราวไหนๆตัวพี่แพทก็กอดรัดผม กระตุกเกร็งเป็นจังหวะตามผม พี่แพทคงจะเสร็จพร้อมด้วยผม แล้วผมก็เริ่มพ้นจากจองจำของพี่แพท พี่แพทนอน นิ่งไป ตัวเริ่มอุ่นขึ้น เหงื่อพวกเราออกกันทั้งสอง สงสัยไข้พี่แพทน่าจะลดแล้ว ผมรีบยืนขึ้นไปถือกระดาษมาเช็ดน้ำที่ท้องพี่แพท ที่ผมทำเลที่ตั้งอะเอาไว้ แล้วต่อจากนั้น ผมก็จัดแจงสวมชุดนอนให้พี่แพท รวมทั้งผมอย่างเคย คลุมผ้าให้พี่แพทเสร็จก็เดินออกมาจากห้อง แล้วไปเข้าห้องของตน พอเพียงถึงก็เริ่มชักว่าวตนเอง เพราน้องชายผมมันยังไม่สงบลงตั้งแต่น้ำแตกออกไป กระทั่งเสร็จไป 2 น้ำ ผมก็นอนบนเตียง ชำเลืองมองนาฬิกา ตี 2 แล้วหรือนี่ อ่อนล้าก็อ่อนล้า วันพรุ่งจะไปเรียนไหวมั้ยเนี้ยพวกเรา…………………………………………..