มารู้สึกตัวอีกทีก็….(นักศึกษาฝึกงาน)

มารู้สึกตัวอีกทีก็….(นักศึกษาฝึกงาน)
ประสบการณ์ที่จะเล่าให้ฟังตั้งแต่นี้ต่อไป เกิดมานับเป็นเวลาหลายปีแล้วครับผม แต่ว่าภาพในวันนั้น มันยังถูกใจผมจนถึงทุกวันนี้ ไม่บางทีอาจลืมได้เลย ผมขอเริ่มเรื่องเลยค่ะครับผม การศึกษาเล่าเรียนระดับมหาลัยของผมนั้น ตอนแรกๆก็ตรากตรำเช่นเดียวกัน แต่ว่าก็ได้สหายๆในห้องเรียนช่วยผมตลอดมา แต่ว่าผมก็บันเทิงใจกับการศึกษาเล่าเรียนมากมายครับ แล้วก็เรื่องที่เกิดขึ้นก็คือ ตอนนั้น มันเป็นตอนๆของการฝึกหัดงานครับผม นิสิตที่กำลังจะจบ ควรต้องออกฝึกการทำงาน กลุ่มของผมได้ฝึกการทำงานที่อีกจังหวัดหนึ่ง แต่ว่าไม่ไกลจากมหาลัยเท่าไรนัก มีทั้งหมดทั้งปวง 5 คน หญิง 4 ชาย 1 มันก็คือผมนั่นเอง สถาบันที่เราไปฝึกการทำงานนั้น จัดสถานที่พักให้ โดยให้อยู่รวมกัน ทำครัวการกินด้วยกัน เอาง่ายๆว่าอยู่ร่วมกันรับประทานร่วมกัน แล้วก็นอนร่วมกัน บางครั้งอาจจะเป็นเพราะเหตุว่า มองเห็นผมเป็นเพศชายผู้เดียว พวกเราอยู่กันอย่างไม่มีปัญหา มีอะไรช่วยเหลือเจือจานกันทุกสิ่ง กระทั่งวันหนึ่ง ตอนนั้นมีวันหยุดราชการต่อเนื่องกันถึง 3 วัน กลุ่มของผมก็เลยมีคนกลับไปเยี่ยมบ้าน เหลือแค่ผมกับแป้งแค่นั้นที่มิได้กลับ ด้วยเหตุว่าบ้านอยู่ไกล แป้งเป็นชาวเหนือ ผิวขาว เค้าหน้าสวย หุ่นดี นิสัยสนุกสนานรื่นเริงเบิกบานอยู่เสมอเวลา มีบางเวลาที่แป้งถูกใจดื่มบ้าง แต่ว่าไม่เท่าไรนัก ส่วนผมรังเกียจเลย ข้อตำหนิของแป้งก็คือ เป็นคนนอนขี้เซามากมาย ถ้าหากวันไหนดำเนินการมืดค่ำ แล้วแป้งอดหลับอดนอน เช้าตรู่วันถัดมาจำเป็นต้องออกแรงลากกันนั่นแหละครับผม แป้งถึงรู้สึกตัว ในตอนเวลาเย็นของวันแรกที่พวกเราอยู่ร่วมกันสองต่อสอง แป้งเชิญผมท่องเที่ยว วันนั้นพวกเราท่องเที่ยวกันหลายที่มากมาย กว่าจะกลับมาถึงที่พักก็แทบสามนาฬิกา อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ พวกเราทั้งสองก็หลับปุ๋ยไปเลย ไม่ทราบเวลาผ่านพ้นไปเยอะแค่ไหนแล้ว ผมมารู้สึกตัวอีกที ปรากฏว่าร่างกายของผมกำลังโดนอะไรหนักๆนุ่มๆทับเอาไว้ ร่างกายเย็นวาบๆเสมือนมิได้สวมอะไรเลย แล้วก็มีลักษณะราวกับจะปวดฉี่อยู่เสมอเวลา ผมแล้วก็ค่อยๆลืมตาขึ้น เกือบจะหัวใจวายครับผม ก็แป้งน่ะสิครับผม กำลังนั่งทับตรงห้องเครื่องของผมพอดิบพอดี มือทั้งคู่กำลังนวดคาดคั้นเต้านมของตน ปากก็ซู๊ดอย่างบ้าส์ ผมพากเพียรเก็บรวบรวมสติไม่ต้องการให้แป้งรู้สึกตัว แต่ว่าอดคิดสนเท่ห์ใจมิได้ ว่าเพราะเหตุไรผมโดนจับแก้ผ้าโดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ในขณะที่ผมก็ไม่ใช่คนนอนขี้เซาอะไร ผมหรี่ตามองดูแป้งต่อ แป้งแปลงมาใช้มือจนถึงพื้น แล้วขยับบั้นท้ายแกว่ง ซ้ายคราว ขวาคราว สักครู่ขึ้นสักครู่ลงอยู่เสมอเวลา มันสร้างความเสียวให้ผมมากมาย จนถึงผมก็ทนไม่ได้ ลืมตัวไปจับขาของแป้งเข้า แต่ว่าแทนที่แป้งจะสะดุ้ง แป้งกลับบอกว่า ” พี่อาร์มช่วยแป้งด้วย ” โดยไม่ต้องให้ร้องขอหลายคราว ผมขยับเขยื้อนตัวลุกขึ้นยืน แล้วสวมกอดเอวแป้งเอาไว้ ริมฝีปากก็งับจะงอยน้อยๆเบื้องหน้าอกที่ยื่นออกมา อีกทั้งดูด อีกทั้งบีบด้วยลิ้นแล้วก็ฟันเบาๆเสียงหายใจของผมแรงขึ้นๆแข่งขันกับเสียงครวญคร่ำของแป้ง ซึ่งโหยไห้อยู่เสมอเวลาไม่ขาดระยะ ความร้ายแรงในระดับล่างทำให้มีความรู้สึกเจ็บๆแสบๆมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อแป้งอีกทั้งบด อีกทั้งโยกอย่างแรงอยู่เสมอเวลา แต่ว่าอย่างไรก็ดี อาการเสียวก็เพิ่มเป็นสองเท่าขึ้นเป็นลำดับ กระทั่ง ” พี่อาร์มช่วยแป้งด้วย แป้งไม่ไหวแล้วโอ๊ย… ” แป้งหน้าแดงกล่ำ บริเวณใบหน้าเสมือนโดนอะไรที่แสนเจ็บ หัวสลัดไปๆมาๆอย่างแรง จนถึงผมที่ยาวสลวยมองชุลมุน แป้งอาจจะรู้สึกเสียวมากมาย ผมก็ไม่เคยมีความรู้สึกว่าคนอย่างแป้ง จะมีอารมณ์เซ็กที่ร้ายแรงขนาดนี้ ส่วนผมก็ไม่ด้อยไปกว่าแป้งเท่าไรนัก มันเสียวๆจวนแล้วจวนอีกอยู่เช่นเดียวกัน อาศัยที่เพียงพอมีประสบการณ์มาบ้างก็เลยสามารถประคองตัวมาได้ระยะหนึ่ง แต่ว่าสุดท้าย ” แป้ง พี่ก็ไม่ไหวแล้ว.. ” ต่อจากนั้นพวกเราทั้งคู่ก็กลับตัวนอนลงหงาย หายใจเฮือกๆอย่างสุขสบาย แล้วก็เมื่อคลายจากอาการอิดโรยแล้ว เกมที่ 2 ที่ 3 ก็ตามมาติดๆจนกระทั่งวันที่พวกสหายๆจะกลับ ภาระหน้าที่ธุระราคะแล้วก็ค่อยๆดีขึ้นกว่าเดิมเบาบางลงบ้าง ตลอดเวลา 3 วันนั้น ผมกล่าวได้ว่า เกือบจะมองไม่เห็นเดือนมองเห็นพระอาทิตย์เลยก็ว่าได้ จะได้โอกาสก็ตอนกินข้าว แล้วก็เข้าห้องอาบน้ำเพียงแค่นั้นครับผม